Al weken/maanden werd er in Schaakland uitgekeken naar de derby tussen K2 en het
Saense Paard 3. In de plaatselijke pers ging het over niets anders dan de blessures en
schorsingen (gelukkig nul), en wie er nou wel of niet zou kunnen meedoen.
El Capitano (nog even voor de goede orde, Andre B. zichzelf in whatsapp berichten ook
voordoend als zijnde Anatoli ….) als je dat aan ChatGpt vraagt komt er uit dat de meest
bekende Anatoli toch echt Anatoli Karpov is. Maar goed, El Capitano dus, had lang lopen
broeden op de opstelling, Hij was van plan de tegenstander op het bekende dwaalspoor te
zetten. Sowieso was het plan om Kees op te stellen, in de plaats van de met blessures
kampende Fred. Echter, last minute, werden wij verrast door Ruud, die een
concertverplichting over het hoofd had gezien, en dus niet ging schaken. Waardoor alsnog
Fred werd opgeroepen, en het was goed om te zien dat Fred door de medische staf
voldoende fit werd bevonden.
Hierdoor werd de opstelling als volgt :
1. Wim 2. Erik 3. Kees 4. Martin 5. Andre 6. Fred
De tegenstanders waren niet echt onder de indruk van deze toch wat verrassende
opstelling, en we besloten dan ook maar over te gaan tot het Schaken. Op bord 1 had Wim
weer problemen met de opening, en binnen de kortste keren kostte dat een pion. Nou ja, dat
komt wel vaker voor, dus geen paniek. Kees was eigenlijk best snel klaar, ik heb eigenlijk
niet zo goed gezien hoe en wat, maar er stond wel een nul op het wedstrijdformulier.
Inmiddels leken zowel Erik & Andre redelijk binnen de remise-marge te staan. Martin stond
aanzienlijk beter, maar zijn klok was al een aardig eindje op weg …..Fred stond goed, wat is
het mooi dat hij er weer bij is ! Wim stond nog iets slechter dan net maar nog niet hopeloos.
Het was Fred die de gelijkmaker binnen kopte 1-1 ….en niet snel daarna kon Wim een tricky
remise bijschrijven in een eindspel met ongelijke lopers. Snel daarna maakte Martin ook een
remise, waarbij hij zelf baalde van het resultaat. Maar de klok zette dermate druk dat Martin
genoegen nam met remise en dus de 2-2. Volop spanning.
Het was inmiddels na 23 uur en dan komen de gebroeders tot leven. Wat schetste in ieder
geval mijn verbazing, El capitano was klaar en had een half punt toegevoegd 2,5/2,5.
Erik op bord 2 moest de beslissing brengen, inmiddels belandde hij in een volstrekt hopeloze
stelling met 3 tegen 6 pionnen achter. Beide nog een loper en een toren. En gelukkig beide
enigszins in tijdnood. Sommige tegenstanders keken verbaasd, dat Erik niet gewoon opgaf.
Maar een bekend Zaans gezegde luidt “met opgeven is nog nooit een partij gewonnen ! “
Dus Erik modderde door, inmiddels wel wat valstrikken uitzettend. De opponent kwam met
zijn koning oprukken, voelde zich oppermachtig ! Een nederlaag dreigde voor K2 ……
Maar toen, uit het niets, trukte Erik de koning en de loper waar met name de loper het
slachtoffer van werd. De opponent was de wanhoop nabij, en verzette snel zijn Koning,
daarmee over het hoofd gezien dat zijn gesneuvelde loper, de toren aan het dekken was. Ik
heb Erik geen dankjewel horen zeggen maar hij pakte wel de toren. Waarna binnen 2
minuten de hele situatie was omgedraaid.
Krommenie 2 wint de Derby met 3,5 tegen 2,5 en Swindelt zich lekker door de competitie
heen.
Aangezien de koploper Aartswoud ook won, staan wij nu 1 matchpoint achter op Aartswoud.
Medio april valt de beslissing als wij naar Enkhuizen afreizen, (vergeet je paspoort niet).
Aartswoud komt naar de Zaanstreek om daar tegen het Saense Paard te spelen. Wij weten
uit ervaring dat het een lastige pot is, zeker als het Saense Paard ook nog eens thuis speelt.
Volop spanning dus in 2B, wordt vervolgd ……
Wim (alias de kleine Socrates)